MKTtwit.com (BETA)

Originally posted by Win Panitvong on December 20, 2009   เวลาทำธุรกิจเรามักจะพูดกันถึงว่าทำอย่างไรลูกค้าถึงจะมาซื้อสินค้าและบริการของเรา โดยมักจะแยกการบริหารจัดการของเราออกจากการเข้าถึงลูกค้าเพราะเรามักจะคิดว่าหน้าที่ของเราคือการผลิตสินค้าและบริการส่วนหน้าที่ของลูกค้าคือการซื้อสินค้าของเรา แต่จริงๆแล้วลูกค้านี่แหละครับที่มีส่วนในการทำให้ขบวนการผลิตสินค้าและบริการของเรามีประสิทธิภาพขึ้นและอาจจะช่วยลดค่าใช้จ่ายของเราได้อีกด้วย ดังตัวอย่างต่อไปนี้ครับ Starbucks เวลาไปสั่งกาแฟที่ Starbucks เคยสังเกตไม๊ครับว่าเราต้องสั่งอย่างไร วิธีสั่งที่ Startbucks พยายามสอนลูกค้าคือให้เริ่มต้นด้วยขนาดก่อน อย่างเช่น Venti Iced Caramel Macchiato คำถามคือทำไม? เหตุผลง่ายๆก็คือมันทำให้พนักงาน Starbucks ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นครับ เพราะเมื่อลูกค้าบอกขนาดก่อนจะทำให้พนักงานสามารถหยิบแก้วมาเพิ่อเขียนลงไปว่าลูกค้าจะสั่งเมนูไหนและสามารถส่งแก้วต่อไปให้พนักงานชงกาแฟต่อได้เลย ในทางกลับกันถ้ารอลูกค้าบอกชื่อกาแฟก่อนก็ทำให้พนักงานต้องรอกว่าลูกค้าจะบอกชื่อกาแฟเสร็จแล้วถึงหยิบแล้วซึ่งบางทีพนักงานก็ลืมไปแล้วว่าลูกค้าสั่งกาแฟชนิดไหน เพิ่มวิปครีมหรือใช้ skimmed milk หรือนมธรรมดา อย่าลืมนะครับว่าคนเราขี้เกียจรอ การเพิ่มประสิทธิภาพตรงนี้อาจจะทำให้สามารถลดเวลาในการบริการลูกค้าได้ไม่กี่สิบวินาทีต่อคน แต่ถ้าคุณต่อแถวเป็นคนที่ 10นั่นก็ทำให้คุณได้กาแฟเร็วขึ้นหลายนาทีซึ่งมีผลมากสำหรับลูกค้าของ Starbucks ที่อาจจะต้องรีบกลับไปทำงานต่อ ดังนั้นคุณจะสังเกตได้ว่าถ้าเราสั่งโดยเอาชื่อกาแฟขึ้นก่อน พนักงาน Starbucks จะพูดซ้ำ order นั้นๆของเราโดยเอาขนาดขึ้นก่อนเพื่อเป็นการ “สอน“ลูกค้ากลายๆว่าครั้งหน้าอย่าลืมสั่งอย่างที่เค้าพูดนะ อีกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ Ryan air ซึ่งเป็นสายการบิน low cost [...]

Originally posted by Win Panitvong on December 2, 2009    วันก่อนเพิ่งอ่านนิตยาสาร ฉบับนึงที่พูดถึงช่วงปี 1984 ที่ Nike ออกรองเท้ารุ่น Air Jordan โดยให้ไมเคิล จอร์แดนนักบาสชื่อดังเป็นพรีเซนเตอร์ด้วยค่าตัว $2.5ล้านเป็นเวลา 5ปี พร้อมกับจ่ายค่าปรับ ครั้งละ 5000เหรียญเวลาจอร์แดนใส่รองเท้าลงแข่งขัน เพราะตอนนั้น NBA มีข้อบังคับว่าต้องใส่รองเท้าสีขาวเล่นเท่านั้น พออ่านแล้วก็นึกถึงตัวเองว่าตอนเล่นบาสก็ซื้อมาใส่กับเค้าเหมือนกัน เพราะเห็นว่าจอร์แดนใส่ เผื่อเราใส่แล้วจะเก่งขึ้นบ้าง มาคิดดูตอนนี้การที่หลายๆแบรนด์ใช้ดาราหรือเซเลบริตี้มาเป็นตัวแทนของแบรนด์หรือ Brand Ambassador ก็เพื่อสร้างความผูกพันธ์ทางด้านอารมณ์กับกลุ่มเป้าหมายและสื่อสารลักษณะของแบรนด์ อย่างเช่นปัจจุบัน Nike ก็ใช้ Tiger Woods นักกอล์ฟอันดับหนึ่งของโลก และเป็นนักกีฬาที่ทำรายได้มากที่สุดในประวัติศาสตร์ เพื่อสื่อว่า Nike เป็นผู้นำด้านเครื่องมือเครื่องใช้เกี่ยวกับกีฬา อันนี้ผมเข้าใจเหตุผลในการเลือก Tiger อย่างดี หรือแม้กรณีที่ เลย์ เลือก คุณ เบิร์ด ธงชัย มาโฆษณาตอนเข้าตีตลาดเมืองไทยใหม่ๆ ก็พอเข้าใจว่าต้องการสร้างความรู้จักกับแบรนด์หรือ [...]

Originally posted by Win Panitvong on November 21, 2009  Entrepreneurship แปลเป็นไทยยังไงผมไม่แน่ใจแต่ในความเข้าใจของผมคือ “ความเป็นเถ้าแก่” ความเป็นเถ้าแก่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องมีธุรกิจส่วนตัว แต่หมายรวมถึงผู้ที่ทำงานในบริษัทใหญ่ๆแต่มีความสามารถในการสร้างหรือนำพาธุรกิจใหม่ๆของบริษัทได้ ความหมายของคำนี้ยังแปลได้อีกหลายอย่าง ที่อเมริกามีการส่งเสริมด้าน Entrepreneurship อย่างมากซึ่งทำให้นักเรียน MBA เพื่อนๆผมหลายคนก็เปิดบริษัทขณะที่ยังเรียนอยู่บ้างก็ทำแผนธุรกิจลงแข่งขัน บทความที่ผมนำมาแปลข้างล่างนี้เป็นของเพื่อนใหม่ที่ผมเพิ่งเจอ ชื่อ Rafael Corrales ซึ่งตั้งบริษัท ติวเตอร์ ก่อนมาเรียนและยังทำงานที่บริษัทเกิดใหม่ (Start up) อีกถึงสองแห่งขณะที่เรียนปี1 บทความนี้ Rafael เขียนจากประสบการณ์ตรงครับ บทเรียนการตั้งธุรกิจ 1) ทำสมุดบันทึกไอเดียธุรกิจ คนเราควรจะเปิดกว้างเวลาจะมองหาธุรกิจใหม่ๆ ซึ่งบางทีอาจจะเป็นไอเดียที่แปลกและแหวกแนว การมีสมุดไว้จดจะทำให้เราเก็บรวบรวมไอเดียสดๆใหม่ๆไว้ได้ แล้วเมื่อเรามองเห็นโอกาสหรือเทรนด์ใหม่ๆเราก็ค่อยนำไอเดียที่จดไว้ออกมาทดสอบความเป็นไปได้ 2) จงหน้าด้าน ถือคติ ด้านได้ อายอด หากมีโอกาสได้คุยกับใครไม่ว่าจะเป็นผู้ใหญ่หรือเพื่อนอย่าลืมขอให้เค้าช่วยแนะนำเพื่อนเค้าให้เรา เพื่อที่เราจะได้โทรไปคุยต่อได้อีก ซึ่งจะทำให้เราได้ทดสอบไอเดียเรากับคนมากมายและได้รู้เกี่ยวกับธุรกิจนั้นๆมากขึ้น ข้อนี้คนไทยอาจจะไม่ค่อยชินเท่าไหร่ แต่ที่อเมริกาการโทรไปหาโดยไม่รู้จัก (cold call) เป็นเรื่องปกติมากๆ ซึ่งคนที่นี่ส่วนมากก็จะคุยด้วยโดยเฉพาะผู้ทีั่เป็นศิษย์เก่าของ รร. จะให้ความช่วบเหลือเป็นอย่างดี [...]

Originally posted by Win Panitvong on November 17, 2009    ครั้งก่อนผมเขียนเกี่ยวกับ Freemium (http://www.mkttwit.com/profiles/blogs/freemium-1) ซึ่งเป็นหนึ่งในรูปแบบธุีรกิจที่เกิดจากการเติบโตของโลกอินเทอร์เนท การที่อินเทอร์เนททำให้ผู้ึคนสามารถเข้าถึงข้อมูลต่างๆในโลกได้ “ฟรี” ทำให้ส่งผลกระทบอย่างแรงต่ออุตสาหกรรมหลายๆอุตสาหกรรมซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือ อุตสาหกรรมสิ่งพิมพ์ โมเดลธุรกิจหลักๆของธุรกิจสิ่งพิมพ์จะมีรายได้มาจากการขายสิ่งพิมพ์นั้นๆและรายได้จากการขายโฆษณา แต่จากการที่คนใช้อินเทอร์เนทเพิ่มมากขึ้นเหมือนเป็นการบังคับกลายๆให้ สิ่งพิมพ์เองต้องสร้าง content ออนไลน์ ซึ่งทำให้ขาดรายได้จากส่วนการขายสิ่งพิมพ์ไป อีกทั้งรายได้ค่าโฆษณาออนไลน์ก็ยังต่ำเมื่อเทียบกับรายได้จากสิ่งพิมพ์ นสพ. หลายๆหัวปรับตัวโดยการใช้ Fremium โมเดล โดยให้คนเข้าไปอ่านเนื้อหาได้ในระดับนึง แต่จะไม่สามารถเข้าอ่านบทวิเคราะห์เจาะลึกได้ ตัวอย่างเช่น Financial times (www.ft.com) หรือ Wall Street Journal (www.wsj.com) แต่ก็ยังมีอีกหลายหัวที่ยังคงอยู่ได้ด้วยรายได้หลักจากการโฆษณา เช่น New York Times (www.nytimes.com) และ ผู้จัดการ (www.manager.co.th) ซึ่งก็คงต้องดูกันต่อไปว่า โมเดลไหนจะสร้างรายได้ที่มั่นคงให้กับนสพ.ได้ ล่าสุด Rupert Murdoch จาก News [...]

Originally posted by Win Panitvong on November 10, 2009  อันนี้เป็นบทความต่อเนื่องจาก Crowdsourcing ที่ผมเขียนไปก่อนหน้านี้นะครับ การเริ่มต้นธุรกิจที่เป็นตัวกลางเชื่อมระหว่างกลุ่มคนตั้งแต่สองกลุ่มขึ้นไปหรือที่เรียกว่า Multi-Sided Platform (MSP) มักจะเจอปัญหาสำคัญคือ ไก่กับไข่ (Catch-22) ปัญหาไก่กับไข่ก็คือ การที่จะก่อให้เกิดสังคมในด้านหนึ่งจะต้องการให้มีคนในสังคมอีกด้านหนึ่งก่อน ยกตัวอย่างง่ายๆก็เหมือน ebay.com การที่ผู้ซื้อเข้ามามากก็เพราะมีผู้ขายมากหน้าหลายตา ในขณะเดียวกันผู้ขายเข้ามาใน ebay.com ก็เพราะรู้ว่ามีผู้ซื้อเข้ามามาก การที่มีคนฝั่งหนึ่งมากทำให้เกิดมูลค่าดึงดูดคนอีกฝั่งเข้ามาเรียกว่า Indirect Network Effect ซึ่งเมื่อ MSP สามารถทำให้เกิด Indirect Network Effect ได้ก็จะทำให้ลูกค้าติดใจและเปลี่ยนไปใช้บริการเวบอื่นได้ยากครับ Indirect Network Effect เห็นได้ชัดมากในธุรกิจเวบไซท์และเทคโนโลยี อย่างเช่นผู้ผลิต App บนเฟซบุค หรือ iPhone ก็เลือก MSP ทั้งสองเพราะมีผู้ใช้เยอะ ส่วนผู้ใช้ก็เลือก MSP เพราะมี App เยอะ ตัวอย่างที่พบได้ในธุรกิจอื่นๆก็เช่น [...]

Originally posted by Win Panitvong on November 8, 2009  เวลาเราจะทำธุรกิจอะไรสักอย่างสิ่งนึงที่เรามักจะต้องคิดถึงเป็นอันดับแรกๆคือ ราคาของสินค้าหรือบริการที่เราจะขาย อย่างไรก็ตามในโลกอินเตอร์เนทผู้ใช้เคยชินกับการใช้บริการฟรีดังนั้นจึงเป็นการยากที่หลายๆธุรกิจจะขายสินค้าหรือบริการของตนทางอินเตอร์เนทนั่นคือที่มาของโมเดลธุรกิจที่เรียกว่า Freemiumหลักการง่ายๆของ Freemium ก็คือให้ลูกค้าเข้ามาใช้บริการของเราโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายเพื่อให้ลูกค้าคุ้นเคยกับสินค้าของเราและพยายามขายสินค้าที่ดียิ่งขึ้นให้กับลูกค้าเหล่านั้นโดยโมเดล Freemium สามารถแบ่งได้เป็น 4 แบบใหญ่ๆคือ1Feature limited ลูกค้าที่ใช้บริการฟรีจะสามารถใช้ ได้แค่ Feature พื้นฐานแต่หากต้องการใช้ Feature ที่ดียิ่งขึ้นก็ต้องจ่ายเงินเพิ่ม ตัวอย่างของธุรกิจเหล่านี้ก็เช่น www.surveymonkey.com ซึ่งลูกค้าสามารถทำโพลได้ฟรี แต่หากต้องการ Customize สำหรับบริษัทตัวเองก็ต้องจ่ายเงินเพิ่ม 2 Time limited ลูกค้าสามารถใช้บริการได้ฟรีในช่วงระยะเวลานึงหากต้องการใช้ฟรีต่อก็ต้องจ่ายเงิน ตัวอย่างธุรกิจเหล่านี้เช่นwww.worldonahanger.com ซึ่งให้เราใช้บริการได้ฟรีเป็นระยะเวลาประมาณ 1เดือน แล้วก็ต้องจ่ายตังหากต้องการใช้ต่อ 3 Capacity limited ตัวอย่างที่ดีของรูปแบบนี้คือ www.getdropbox.com ซึ่งให้เรา back up ข้อมูลออนไลน์ได้ฟรี 2GB แต่ต้องจ่ายตังเดือนละ 10 USD สำหรับ 50GB 4 Seat limited เป็นบริการที่ Software as [...]

Originally posted by Win Panitvong on November 7, 2009  Social Network ในปัจจุบันนอกจากจะเป็นที่ๆคนหลากหลายมาพูดคุยกันแล้วยังสามารถสร้างเป็นธุรกิจได้โดยใช้ความรู้ความสามารถของกลุ่มคนที่อยู่ในสังคมนั้นๆให้เป็นประโยชน์ หลักการนี้เรียกว่า Crowdsourcing ครับ Crowdsourcing แปลง่ายๆคือการ outsource งานที่ปกติอาจจะทำโดยคนไม่กี่คนไปให้กับกลุ่มคน (Crowd) โดยมีหลักการง่ายๆอยู่ตรงที่ว่า หลายหัว ย่อมดีกว่าหัวเดียว หลักการนี้สามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้หลายอย่างมาก โดยผมจะยกกรณีตัวอย่างดังต่อไปนี้ครับ 1www.threadless.com เป็นเวบไซท์ที่เป็นที่รวมตัวของกลุ่ม กราฟิคดีไซเนอร์ซึ่งทางเวบไซท์จะให้ดีไซเนอร์ส่งดีไซน์ของตนเข้าประกวดแล้วให้เพื่อนๆสมาชิกช่วยกันโหวต ทุกอาทิตย์ทางทีมงานจะเลือกดีไซน์จากดีไซน์ที่ได้รับการโหวตสูงมาผลิตเป็นเสื้อยืดและขายให้กับผู้บริโภค ฟังดูง่ายๆใช่ไม๊ครับ บริษัทนี้มีรายได้มากกว่า $25 ล้านเหรียญในปี 2008 ครับ เพื่อนผมก็กำลังจะเปิดเวบไซท์แบบเดียวกันนี้ในไทย น่าจะเปิดตัวเร็วๆนี้ครับ 2 Netflix เวบไซท์ที่ให้บริการเช่า DVD แบบสมัครสมาชิกรายเดือนขนาดใหญ่ของอเมริกา ได้ประกาศว่าหากผู้ใดสามารถทำระบบทำนายเรทติ้งของหนังในเวบไซท์ได้ดีกว่าของ Netflix เกิน 10% จะได้เงินรางวัล 1ล้านเหรียญ ซึ่งมีผู้สนใจมากมายและตอนนี้กำลังตัดสินผู้ชนะอยู่ครับ ข้อดีของการแข่งขันสำหรับ Netflix นอกจากจะได้ความสนใจจากสื่อแล้ว ยังเป็นการประหยัดงบของบริษัทอีกด้วยเพราะทางNetflix เองก็ไม่รู้จะต้องใช้เงินเท่าไหร่ในการพัฒนาโปรแกรมดังกล่าวด้วยตัวเองครับ 3www.innocentive.com เวบไซท์ซึ่งให้บริษัทไปโพสปัญหาที่ตัวเองต้องการแก้ไขพร้อมกับเงินรางวัล [...]